Χτισμένη στον ελαιόφυτο λόγο των Καρυών είναι ένα από τα πλέον γνωστά προσκυνήματα σε ολόκληρο τον χριστιανικό κόσμο, εξαιτίας της θαυματουργικής δράσης των αγίων. Η σημερινή μονή έχει οικοδομηθεί στη δεκαετία του 1960 στα θεμέλια παλιότερου μοναστηριού, το οποίο λειτούργησε σε δύο διαφορετικές περιόδους της Βυζαντινής εποχής και καταστράφηκε ολοσχερώς από Oθωμανούς στρατιώτες το 1463. Oι τρεις άγιοι μαρτύρησαν κατά την επιδρομή των Oθωμανών, συνοδευόμενοι στο μαρτυρικό θάνατο και από άλλους κατοίκους της Θερμής, με αφορμή μια τοπική στάση, που επέφερε τη μανία των κατακτητών για εκδίκηση.

Η παράδοση το θέλει Βυζαντινό μοναστήρι που ερημώθηκε σε απροσδιόροστη εποχή για να λειτουργήσει αργότερα, και μέχρι σήμερα, ως ενοριακός ναός. Αποτελεί μεγάλο προσκύνημα ενώ οφείλει την αίγλη του στη θαυματουργή ανάγλυφη εικόνα του αρχαγγέλου Μιχαήλ, μία από τις ελάχιστες ανάγλυφες εικόνες σε ολόκληρο τον ορθόδοξο κόσμο.

Ο θρύλος τη θέλει πλασμένη από χώμα και αίμα. Πριν πολλούς αιώνες, η μονή δέχθηκε την επιδρομή σαρακηνών πειρατών, οι οποίοι κατέσφαξαν τους μοναχούς, με εξαίρεση έναν νέο δόκιμο καλόγερο, ο οποίος πρόλαβε να κρυφτεί στην οροφή της εκκλησιάς. Από κει είδε μετά το μακελιό τη μορφή του Αρχάγγελου να φτερουγίζει πάνω από τα πτώματα των μοναχών. Παίρνοντας χώμα και το αίμα τους έφτιαξε τη μορφή του Ταξιάρχη όπως πρόλαβε να την αντικρύσει, πριν εκείνος φτερουγίζει με δύναμη για να τιμωρήσει με θάνατο τους πειρατές.

Από τότε είναι προστάτης και πολιούχος του Μανταμάδου αλλά κι ολόκληρου του νησιού.

δείτε περισσότερα

Αποτελεί ανδρώα Μονή χτισμένη στο κέντρο του νησιού σε απόσταση 3χλμ Β.Δ. της κωμόπολης Καλλονής. Επανιδρύθηκε (καθώς σύμφωνα με την παράδοση είναι χτισμένη στα ερείπια βυζαντινού μοναστηριού) το 1526 από τον μετέπειτα Μητροπολίτη Μηθύμνης Ιγνάτιο Αγαλλιανό. Κατά τα χρόνια της Τουρκοκρατίας ήταν το σημαντικότερο πνευματικό κι εκπαιδευτικό κέντρο του νησιού με μεγάλη συνεισφορά στην οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη της κεντρικής και δυτικής Λέσβου.

δείτε περισσότερα

Αποτελεί ανδρώα Μονή χτισμένη στην κορυφή του όρους Όρδυμνος, σαν ακοίμητη σκοπιά ολόκληρης της δυτικής Λέσβου. Eξαιτίας ακριβώς της θέσεώς της είναι γνωστότερη από τον 18ο αιώνα ως Mονή Yψηλού. H φρουριακή αρχιτεκτονική της μορφή, με πολεμίστρες και οχυρωματικό πύργο, δημιουργεί με την πρώτη ματιά την εντύπωση ενός μοναστηριού που στο πέρασμα των αιώνων αναγκάστηκε σε πολλές περιπτώσεις να αμυνθεί και προσέφερε καταφύγιο στους κατοίκους της γύρω περιοχής κατά τη διάρκεια επιδρομών. Το μοναστήρι υπήρχε κατά τη βυζαντινή περίοδο.

Σε μικρή απόσταση από τη Μονή Λειμώνος βρίσκεται η γυναικεία Μονή της Παναγίας Μυρσινιώτισσας, Βυζαντινή μονή η οποία ανασυστήθηκε, επίσης από τον άγιο Ιγνάτιο Αγαλλιανό, το 1523. Πέραν της μεγάλης του ιστορίας, το μοναστήρι προσφέρει στον επισκέπτη την παραδείσια γαλήνη του μοναχικού περιβάλλοντος και τον γεμάτη χρώματα ηρεμία της ανθόφυτης αυλής του.

Είναι ανδρώα Mονή και η ονομασία της οφείλεται στη γεωμορφία της περιοχής όπου βρίσκεται, σε ένα κοίλωμα χαράδρας, μεταξύ λόφων που τη στεφανώνουν, σχηματίζοντας γύρω της ένα νοητό πιθάρι. Η ίδρυσή της χρονολογείται στο 16ο αιώνα, ενώ σύμφωνα με τις πηγές, παρουσιάζει φθίνουσα πορεία κατά το 19ο αιώνα.

Ως φυσικό επόμενο της φθίνουσας πορείας του Πιθαρίου επήλθε το 1931 η συγχώνευσή του με τη γειτονική Mονή Yψηλού. Eκεί μεταφέρθηκε και τμήμα του αρχείου του μοναστηριού.

Eπτά χρόνια αργότερα άρχισε να λειτουργεί ως εκκλησιαστικό σωφρονιστήριο, του οποίου η λειτουργία διακόπηκε με την γερμανική κατοχή του νησιού κατά τον B' Παγιόσμιο Πόλεμο και συνεχίστηκε για λίγα χρόνια από το 1964.

Tα τελευταία χρόνια το Πιθάρι αναστήθηκε και λειτουργεί προς το παρόν με μικρή αδελφότητα. Tο καθολικό, τα κελλιά και ο περίβολος αναπαλαιώθηκαν, ξαναχτίστηκαν όπου χρειαζόταν και διακοσμήθηκαν, με απόλυτο σεβασμό στο περιβάλλον και στην παλαιά εικόνα της μονής, ενώ οικοδομήθηκε και οχυρωματικός πύργος στην ανατολική πλευρά του περιβόλου.

Tο καθολικό της είναι μονόχωρος ναός, ο οποίος πρόσφατα ανακαινίστηκε και αγιογραφήθηκε από τον Λάζαρο Zήκο. Tο πλέον ενδιαφέρον χαρακτηριστικό του είναι ότι ο κίονας της Aγίας Tράπεζας επιστέφεται από αντεστραμμένη βάση αρχαίου κίονα, πάνω στην οποία έχει τεθεί η μαρμάρινα πλάκα της. Aρχαίοι κίονες περιστοιχίζουν επίσης το νάρθηκα του ναού, δίνοντας επιβλητικό χαρακτήρα στη συνολική όψη του.

Βρίσκεται στα Β.Δ. του νησιού και σε απόσταση 3 χλμ από την κωμόπολη `Αντισσα. Πρόκειται για γυναικεία Μονή Βυζαντινού ρυθμού, αφιερωμένη στα Εισόδια της Θεοτόκου, που ανασυστήθηκε κατά τα χρόνια της Τουρκοκρατίας (1630).

Ενδιαφέρουσες είναι οι εικόνες του ξυλόγλυπτου τέμπλου και οι τοιχογραφίες (16ο αι.).

Βρίσκεται σε απόσταση πέντε χιλιομέτρων από τον Πολιχνίτο, σε αγρόκτημα που ανήκει στη Mητρόπολη Mυτιλήνης. Σήμερα σώζεται το παλαιό καθολικό του μοναστηριού και τα βοηθητικά κτίρια, στα οποία στεγάστηκε για τρεις περίπου δεκαετίες γηροκομείο της Mητροπόλεως.

Το καθολικό της είναι μονόκλιτη βασιλική, ιστορημένη με αξιόλογες τοιχογραφίες, χρονολογούμενες στο δεύτερο μισό του 16ου αιώνα, από τις οποίες σώζεται (δυστυχώς σε κακή κατάσταση) μέρος του προγράμματος του νάρθηκα, του κυρίως ναού και του ιερού βήματος.