Το Μουσείο-Βιβλιοθήκη Στρατή Ελευθεριάδη -Teriade , με έδρα τη Βαρειά της Μυτιλήνης ιδρύθηκε το 1979 και αποτελεί δωρεά του Στρατή Ελευθεριάδη στο Υπ. Πολιτισμού. Η μόνιμη έκθεσή του στεγάζεται σ’ ένα διώροφο κτίριο που αποτελείται από 10 αίθουσες ανά όροφο. Τόσο το περιεχόμενο του μουσείου, όσο και το κτίριο, είναι αποτέλεσμα της επιθυμίας του ίδιου του δωρητή, Αποφασίστηκαν και πραγματοποιήθηκαν σύμφωνα με την αρχική ιδέα και επίβλεψή του, με σκοπό να παρουσιάσει ενιαίο το εκδοτικό του έργο και να δημιουργήσει ένα πρωτότυπο είδους μουσείου, που να συνδυάζει το λόγο με την εικόνα. Επίσης, τα σχέδια του κτιρίου έγιναν από το διακεκριμένο αρχιτέκτονα Γιώργο Γιαννουλέλλη.

Μοναδικό στο είδος του, κυρίως λόγω της ιδιαιτερότητας των εκθεμάτων του, περιέχει αντίτυπα από το ανεπανάληπτο, τόσο σε ποιότητα, όσο και σε παρουσίαση, περιοδικό «VERVE». Επίσης, τα «Μεγάλα Βιβλία», τα οποία θεωρούνται πρωτότυπα έργα τέχνης, τόσο από εκδοτικής άποψης, όσο και για τις λιθογραφίες που περιέχουν, όλα αριθμημένα και σε περιορισμένο αριθμό αντιτύπων, υπογεγραμμένα από τους ίδιους τους καλλιτέχνες, Beaudin, Bonnard, Chagall, Giacometti, Gris, Gromaire, Laurens, Le Corbusier, Leger, Matisse, Miro, Picasso, Rouault, Vilon, τους σημαντικότερους ευρωπαίους εκφραστές της μοντέρνας τέχνης του 20ου αιώνα. Εκτίθενται επίσης οι λιθογραφίες που περιέχονται στα «Μεγάλα Βιβλία», καθώς η συλλογή του Στρατή Ελευθεριάδη-Teriade από πίνακες Ελλήνων καλλιτεχνών όπως του Θεόφιλου, Τσαρούχη, Κανέλλη, Ρόρρη και άλλων.

Η συλλογή αυτή καθιστά το μουσείο μοναδικό σε παγκόσμιο επίπεδο,  καθώς ακόμη και τα μεγαλύτερα μουσεία στον κόσμο δεν διαθέτουν παρά μόνο μικρά τμήματα από την αντίστοιχη σειρά αυτού του εκδοτικού έργου.

Εκτός από την μόνιμη έκθεσή του, το Μουσείο πραγματοποιεί αναδρομικές εκθέσεις εικαστικών τεχνών, εκδόσεις και άλλες συναφείς προς το χαρακτήρα του πολιτιστικές εκδηλώσεις. Παράλληλα με τις εκδηλώσεις που διοργανώνει, στο πλαίσιο της πολιτικής του για την καλύτερη προβολή των εκθεμάτων του, έχει συνεργαστεί με δανεισμό έργων του με αντίστοιχους φορείς σε Ελλάδα και Κύπρο, όπως την Εθνική Πινακοθήκη, το Τελόγλειο Ίδρυμα, τη Νομαρχία Πειραιά, το Κέντρο Τεχνών Λευκωσίας, τη Μονή Κίκκου στην Κύπρο, την Ιαπωνική Πρεσβεία και άλλα έγκυρα ιδρύματα και Οργανισμούς.

Το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Απολιθωμένου Δάσους Λέσβου ιδρύθηκε το 1994 στο Σίγρι της Λέσβου με σκοπό την μελέτη, έρευνα, ανάδειξη, έκθεση, συντήρηση και φύλαξη του απολιθωμένου Δάσους της Λέσβου που έχει ανακηρυχθεί Διατηρητέο Μνημείο της Φύσης με ιδιαίτερη περιβαλλοντική, γεωλογική και παλαιοντολογική αξία. Το Μουσείο αποτελεί ένα παράθυρο στην ιστορία και την εξέλιξη της λεκάνης του Αιγαίου τα τελευταία 20.000.000 χρόνια. Στους χώρους του μουσείου φιλοξενούνται δύο μόνιμες εκθέσεις αφιερωμένες στο Απολιθωμένο Δάσος της Λέσβου και στη Γεωιστορική Εξέλιξη του Αιγαίου. Σε αυτές παρουσιάζονται σπάνια φυτικά απολιθώματα από τη Δυτική Λέσβο και προβάλλονται τα γεωλογικά φαινόμενα και οι διεργασίες που συνδέονται με τη δημιουργία του Απολιθωμένου Δάσους.

δείτε περισσότερα

Το είναι κοινωφελές νομικό πρόσωπο, και λειτουργεί σύμφωνα με τον Νόμο 2260/94 ως νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου, εποπτευόμενο από το Υπουργείο Πολιτισμού. Αποπερατώθηκε με χρηματοδότηση του Β’ Κοινοτικού Πλαισίου Στήριξης (ΠΕΠ Βορείου Αιγαίου).

Εκτός των μόνιμων εκθεσιακών χώρων, το Μουσείο διαθέτει: Αίθουσα ηλεκτρονικών πολυμέσων-πολλαπλών χρήσεων, Αίθουσα περιοδικών εκθέσεων, Βιβλιοθήκη, Πωλητήριο - Βιβλιοπωλείο, Αναψυκτήριο, Γραφεία - Διοίκηση, Εργαστήρια - Αποθήκες και κτίριο Ξενώνων για φιλοξενία επιστημόνων. Παράλληλα οι κτιριακές εγκαταστάσεις του μουσείου μπορούν να εξυπηρετήσουν σε όλες τις δραστηριότητες άτομα με ειδικές ανάγκες.

Η Συλλογή Φυσικής Ιστορίας Βρίσας εγκαινιάστηκε το Σεπτέμβριο του 1999 και περιλαμβάνει τα απολιθώματα σπονδυλωτών και ασπόνδυλων που έζησαν στην περιοχή πριν από 2 εκατομμύρια χρόνια, δείγματα ορυκτών, πετρωμάτων και μεταλλευμάτων της Λέσβου, τμήμα ζωολογίας καθώς και τμήμα βοτανικής με μοναδική αξία όχι μόνο στον Ελλαδικό χώρο αλλά και σ’ ολόκληρη Ευρώπη. Η έκθεση στεγάζεται στο κτίριο του παλιού παρθεναγωγείου της Βρίσας και προσφέρει τη δυνατότητα στον επισκέπτη να αποκτήσει μια γενική εντύπωση για τη φυσική ιστορία της περιοχής. Ανάμεσα στα ευρήματα ξεχωρίζουν οστά από ρινόκερους, καμήλες, αντιλόπες, γαζέλες, ελέφαντες και καύκαλα χελωνών που φτάνουν σε μήκος τα 2,5 μέτρα!

δείτε περισσότερα

Ειδικότερα τα κυριότερα από τα απολιθωμένα ζώα που βρέθηκαν έχουν ως εξής : ανακαλύφθηκαν η γνάθος και άλλα τμήματα του σκελετού δυο προβοσκιδωτών - προγόνων του σημερινού ελέφαντα-, ενώ σε διάφορες θέσεις εντοπίστηκαν απολιθωμένα οστά αλόγων διαφόρων μεγεθών, οστά και σιαγόνες του σαρκοφάγου Nyctereutes megamastoides -συγγενούς προς τον σημερινό νυκτερευτή-, καθώς επίσης και οστά από καμηλοπαρδάλεις, ελάφια, αντιλόπες, γαζέλες, βοοειδή και χελώνες (εντυπωσιακά ευρήματα αποτελούν τα απολιθωμένα οστά, που ανήκουν σε μια τεράστια χελώνα μήκους 2,5μ). Το εντυπωσιακότερο όμως από τα ευρήματα είναι μια οικογένειας υπερμεγεθών πιθήκων, του γένους Paradolipithecus, των νεώτερων εκπροσώπων που έχουν βρεθεί στην Ευρώπη.

δείτε περισσότερα

Η δημιουργία του Ψηφιακού Μουσείου «Γεώργιος Ιακωβίδης», αποτελεί πρωτοβουλία του Μορφωτικού και Πολιτιστικού Ιδρύματος “Ν.Γ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ”. Στόχος του είναι να λειτουργεί ως τόπος συνάντησης της Τεχνολογίας με την Τέχνη προσφέροντας στον επισκέπτη κάθε ηλικίας μιαν εικαστική εμπειρία με σκοπό την απόλαυση και τη γνώση.

Στο ισόγειο παρουσιάζεται η προσωπικότητα του ζωγράφου Ιακωβίδη μέσα από τους κυριότερους σταθμούς της ζωής του (1853-1932), με ψηφιακές εφαρμογές που αξιοποιούν αρχειακό υλικό από οικογενειακές στιγμές, τα επαγγελματικά επιτεύγματα και τον κοινωνικό του περίγυρο. Στον ίδιο χώρο, το CD-Rom “Γεώργιος Ιακωβίδης: η ζωή και το έργο του” προσφέρει στον επισκέπτη έναν εναλλακτικό τρόπο πλοήγησης στην εξελικτική πορεία του διακεκριμένου καλλιτέχνη.

Ο πρώτος όροφος είναι αφιερωμένος στην πολύπλευρη εργογραφία του Γεωργίου Ιακωβίδη. Έργα από τα πρώτα χρόνια της μαθητείας του κοντά στον δάσκαλό του Νικηφόρο Λύτρα και πίνακες της ωριμότητάς του στο Μόναχο μέχρι τα πορτρέτα των εγγονών του που φιλοτέχνησε στο τέλος της ζωής του- μυθολογικά θέματα, σκηνές από την παιδική ηλικία, τοπία, προσωπογραφίες, νεκρές φύσεις, ανθογραφίες, αναλύονται και ζωντανεύουν μέσα από μία ποικιλία ηλεκτρονικών συστημάτων ψηφιακής προβολής και διάδρασης, όπως οθόνες TFT, οθόνες αφής, δίγλωσσα πάνελ, φωτιζόμενες διαφάνειες (duratrance) ολογραφικές παραστάσεις (holoscreen). Διάφορα τεχνάσματα όπως ο μεγεθυντικός φακός, η επισήμανση σημαντικών στοιχείων με ενδιαφέροντα γραφικά, η σύγκριση τους με άλλα έργα του ίδιου του Ιακωβίδη, του Νικηφόρου Λύτρα και σπουδαίων γερμανών ζωγράφων, είναι μερικοί από τους τρόπους με τους οποίους το Ψηφιακό Μουσείο προάγει την «εκπαιδευτική» διάσταση της Τέχνης.

Στο υπόγειο προβάλλεται βίντεο σχετικό με την καλλιτεχνική πορεία του Ιακωβίδη, ενώ στον ίδιο χώρο διεξάγονται και οι εκπαιδευτικές δραστηριότητες.

Στο Ψηφιακό Μουσείο «Γεώργιος Ιακωβίδης» διοργανώνονται εκπαιδευτικά προγράμματα για όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης καθώς και ξεναγήσεις για ενήλικες. Ειδικά για τα παιδιά δημιουργήθηκε το CD-Rom «Στο ατελιέ του Γεώργιου Ιακωβίδη» όπου παρουσιάζονται τα έργα του ζωγράφου με επεξηγηματική αφήγηση και παιχνίδια. Στόχος των προγραμμάτων είναι η βαθύτερη γνωρι- μία του επισκέπτη με την πολύπλευρη εργογραφία του καλλιτέχνη αλλά και η ενθάρρυνση της δημιουργικότητας των παιδιών.

Στον χώρο του Μουσείου λειτουργεί επίσης πωλητήριο με CD-Rom, βιβλία, αφίσες, κάρτες και αντικείμενα, σχετικά με το έργο του Γεωργίου Ιακωβίδη.

Το Μουσείο Βιομηχανικής Ελαιουργίας (ΜΒΕΛ) στεγάζεται σε αναπαλαιωμένο λιθόχτιστο κτίριο του 1910 στην Αγία Παρασκευή της Λέσβου και αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα βιομηχανικής αρχιτεκτονικής. Το Ελαιοτριβείο που δημιουργήθηκε από το Πολιτιστικό Ίδρυμα Ομίλου Πειραιώς (ΠΙΟΠ) το οποίο και έχει την ευθύνη για τη λειτουργία του αποτελεί τμήμα του συνόλου των αξιόλογων βιομηχανικών κτιρίων του νησιού. Το Μουσείο Βιομηχανικής Ελαιουργίας Λέσβου επιδιώκει να προβάλει τη βιομηχανική κληρονομιά τόσο στον τομέα της ελαιουργίας όσο και στο ευρύτερο πεδίο της τεχνολογίας, αλλά και να την εντάξει στα αρχιτεκτονικά, κοινωνικά και πολιτισμικά συμφραζόμενά της.΄
δείτε περισσότερα

Βιομηχανικό αρχικά συγκρότημα (ελαιοτριβείο - αλευρόμυλος), το ελαιοτριβείο λειτούργησε ως κοινοτική επιχείρηση μέχρι το 1967.

Το 1984, με την συμπαράσταση της Νομαρχίας Λέσβου, αναστηλώθηκε και μετατράπηκε σε πνευματικό κέντρο. Συγκεκριμένα, το κεντρικό κτίριο διαμορφώθηκε σε αίθουσα πολλαπλών χρήσεων, χωρητικότητας 400 ατόμων, ενώ οι ελαιοαποθήκες σε Λαογραφικό Μουσείο και οι αποθήκες ελαιοκάρπου σε 11 σύγχρονους ξενώνες.

Στο μουσείο παρουσιάζεται η εξέλιξη των μηχανημάτων, με έμφαση στις αλλαγές που επέφερε η εισαγωγή της μηχανικής κίνησης στην ελαιοπαραγωγή. Στο κυρίως κτίριο δίνεται έμφαση στα τρία βασικά στάδια της διαδικασίας παραγωγής ελαιολάδου, στη σύνθλιψη του καρπού, τη συμπίεση του ελαιοπολτού, το διαχωρισμό του λαδιού από το νερό και γίνεται αναφορά στη συμπληρωματική λειτουργία του αλευρόμυλου. Οι παλιές αποθήκες ελαιοκάρπου λειτουργούν ως συμπληρωματικές εκθετικές μονάδες που προβάλλουν το ανθρώπινο στοιχείο. Συγκεκριμένα στις μεγάλες αποθήκες γίνεται αναφορά στην ιστορία του κοινοτικού ελαιοτριβείου της Αγίας Παρασκευής, στην εκμηχάνιση της ελαιουργίας στη Λέσβο και στο ευρύτερο κοινωνικό-οικονομικό πλαίσιο, ενώ στις μεγάλες αποθήκες παρουσιάζονται οι εργασίες που συνδέονται με την ελαιοπαραγωγή.

Το μοναδικής αρχιτεκτονικής αξίας βιομηχανικό μνημείο του Παπάδου λειτούργησε αδιάλειπτα ως τις αρχές της δεκαετίας του ’70, οπότε έκλεισε και παραδόθηκε στη φθορά του χρόνου.

Το 1999 πέρασε στην ιδιοκτησία της Εταιρίας Αρχιπέλαγος – ενός μη κερδοσκοπικού Οργανισμού με σημαντικό πολιτιστικό έργο στο χώρο του Αιγαίου – που ανέλαβε το φιλόδοξο έργο της αναστήλωσης και της μετατροπής του σε μουσείο.
δείτε περισσότερα