javax.portlet.title.58

additional-info

Λεσβιακή Γαστρονομία


Παραδοσιακοί Μεζέδες της Λέσβου Οι Οθωμανοί ονόμαζαν το νησί το «περιβόλι της αυτοκρατορίας» επειδή παρήγαγε τα πάντα. Αυτάρκες, με βαθιά παράδοση στην ομορφιά και την καλή ζωή ανέπτυξε μια λεπτή κουζίνα με πραγματικά ισορροπημένους συνδυασμούς γεύσεων και αρωμάτων.

Aκόμα και στο απλό καθημερινό φαγητό θεωρείται αυτονόητο για την νοικοκυρά ότι θα φροντίσει να είναι και η εμφάνιση του φαγητού μια απόλαυση. Κρέας με κυδώνια, αρνάκι γεμιστό, πατατλίδικο, σουτσουκάκια, σουγάνια (κρεμμυδοντολμαδάκια), αμπελόφυλλα γιαλαντζί, ανθίσματα (κολοκυθολούλουδα) γεμισμένα με ρύζι ή τυρί, κολοκυθοκεφτέδες, κρεμμυδόπιττες, γκιουζελμέδες (τυροπιττάκια), σπιτικά ζυμαρικά που ευωδιάζουν, ή από την άλλη γεύσεις που μυρίζουν θάλασσα, φρέσκα ψάρια, χτένια ή πεταλίδες με σπανάκι ή ρίζι, χταπόδι με ελιές, καλαμαράκια γεμιστά πρέπει να έχουν τέλεια γεύση και τέλεια εικόνα.

Υπέροχα είναι και τα γλυκά του νησιού: τα καλύτερα ίσως αμυγδαλωτά της χώρας πλασμένα σε φόρμες που έχουν έρθει από τα αρχαία χρόνια και θυμίζουν άκανθες από κιονόκρανα και περίεργα φυτά, μπακλαβάς με μύγδαλα και λάδι που μοσχομυρίζει μαστίχα, αμπαρόρριζα και ροδόσταμα, μελωμένος μυζηθροχαλβάς. Επειδή οι Μυτιληνιοί είναι καλοφαγάδες, καλό φαγητό μπορεί να βρει κανείς σε πολλά από τα ταβερνάκια αλλά και στα καφενεία του νησιού.

Από τα τοπικά προϊόντα ονομαστό είναι βέβαια το λάδι αλλά και το λαδοτύρι και τα άλλα γαλακτοκομικά, τα κρέατα και τα λουκάνικα, τα αλίπαστα - διάσημες είναι οι σαρδέλες της Καλλονής αλλά όλο το νησί βγάζει νόστιμο ψάρι - και φυσικά το ούζο. Τοπικά προϊόντα διατροφής μπορεί να αγοράσει κανείς σε καταστήματα και συνεταιρισμούς γυναικών.




Ελαιόλαδο • Ελιές


Τοπικό Λάδι

Tο “υγρό χρυσάφι” του Oμήρου, αποτελεί τη ραχοκοκαλιά της ελληνικής διατροφής από την εποχή του ως τις μέρες μας, ενώ η παγκόσμια επιτυχία και αναγόρευση του “μεσογειακού διαιτολογίου” ως του πιο ευεργετικού και υγιεινού “συστήματος” διατροφής που μπορεί κανείς να επιλέξει αποδεικνύει τη σημαντική του αξία.

Tο λεσβιακό παρθένο ελαιόλαδο είναι πλούσιο σε μονοακόρεστα λιπαρά οξέα, σε αντίθεση με τα σπορέλαια που είναι κατ’ εξοχήν πλούσια σε πολυακόρεστα λιπαρά τα οποία όμως είναι ιδιαιτέρως επιβλαβή για τον οργανισμό καθώς οξειδώνονται πρώτα στο τηγάνισμα και διασπώνται σε κάκοσμες και επικίνδυνες για την υγεία ουσίες. Tο ελαιόλαδο έχει την χαρισματική ιδιότητα να παρουσιάζει ιδιαίτερη αντοχή στο τηγάνισμα λόγω των φυσικών αντιοξειδωτικών που περιέχει, γεγονός που επιτρέπει την κατ’ επανάληψη χρήση της ίδιας ποσότητας χωρίς να οξειδωθεί. Η διατήρηση των οργανοληπτικών χαρακτηριστικών του ελαιολάδου, ακόμη και μετά το μαγείρεμα, μεταβιβάζει ευχάριστη γεύση και οσμή στην τροφή. Tούτο έχει ως συνέπεια την τροποποίηση της σύνθεσης του γαστρικού υγρού του στομάχου και την διευκόλυνση της πέψης.

Tο λεσβιακό παρθένο ελαιόλαδο στο οποίο υπερτερεί το χρώμα του χρυσού, περιέχει μικρή μόνο ποσότητα χλωροφύλλης, αποτέλεσμα του παραδοσιακού λεσβιακού τρόπου συλλογής του ελαιοκάρπου και της ποικιλίας του, με συνέπεια τη μεγαλύτερη αντοχή του στο χρόνο.

Aυτό είναι το λεσβιακό παρθένο ελαιόλαδο, ένας λεπτόρρευστος φυσικός χυμός του φρούτου του ελαιοδέντρου και μία μοναδική πηγή της πολύτιμης βιταμίνης E.

Όσο για τις ελιές της Λέσβου, συναντώνται σε πολλές ποικιλίες όπως: ρουπάδα, πράσινη τσακιστή, μισώριμη, ξεπικρισμένη και χαραγμένη σε αλατόνερο, φρέσκια, μαύρη, ζαρωμένη και αλατισμένη από το καλάθι, ξυδάτη με φέτες από λεμόνι, και είναι ονομαστές για την μεστή γεύση τους.

κορυφή σελίδας


Γάλα • Τυρί

 

Μυζήθρα Βασική πρώτη ύλη για τις τυροκομικές μονάδες του Νομού Λέσβου αποτελεί το πρόβειο γάλα του οποίου η παραγωγή σήμερα φτάνει περίπου τους 30.000 τόνους το χρόνο. Σημαντική επίσης είναι και η παραγωγή γίδινου γάλακτος που φτάνει περίπου τους 9.000 τόνους ετησίως.

Το γάλα που παράγεται στο Νομό Λέσβου προέρχεται από εγχώριες φυλές ζώων που διατρέφονται κατά κύριο λόγο με βόσκηση σε περιοχές που δεν χρησιμοποιούνται ζιζανιοκτόνα, εντομοκτόνα, ή άλλοι ρυπαντές και από την άποψη αυτή μπορεί να θεωρηθεί αυτό και τα προϊόντα του ως βιολογικά. Πέραν αυτού, στη Λέσβο εκτρέφεται η γνωστή ανά το πανελλήνιο φυλή προβάτου της Μυτιλήνης, που είναι μία από τις πιο ενδιαφέρουσες εγχώριες φυλές.

Στις παραπάνω συνθήκες εξασφαλίζεται για την τυροκόμιση γάλα πλούσιο σε πρωτεϊνες και λίπος και με ποιοτικές ιδιαιτερότητες που δίδει τελικά προϊόντα υψηλής ποιότητας και με ιδιότυπα χαρακτηριστικά που εκτιμούνται από το καταναλωτικό κοινό.

Είναι έντονη η αίσθηση του επισκέπτη ότι η Λέσβος και η Λήμνος είναι νησιά που διακρίνονται για τη διατήρηση του παραδοσιακού χρώματος και αντιστέκονται στην ισοπεδωτική επιδρομή των ακραίων νεωτερισμών που αλλοιώνουν πολλές αστικές, αλλά και αγροτικές περιοχές της υπόλοιπης χώρας. Τόσο οι παλαιότερες όσο και οι νεότερες γενιές παραμένουν σε μεγάλο βαθμό πιστές στα παραδοσιακά πρότυπα διατροφής, αυξάνοντας έτσι τη ζήτηση των ντόπιων αγροτικών και κτηνοτροφικών προϊόντων.

ΛαδοτύριH διατήρηση της ποιότητας των παραδοσιακών γαλακτοκομικών προϊόντων (Λαδοτύρι, Φέτα, Κασέρι, Γραβιέρα της Λέσβου, Kαλαθάκι και Mελίχλωρο της Λήμνου κ.α.) από τους παραγωγούς τους, έχει συντελέσει στη σταθερή προτίμηση προς τα προϊόντα αυτά, όχι μόνο από το καταναλωτικό κοινό των νησιών , αλλά και της υπόλοιπης χώρας.

Η φυσική χλωρίδα και οι τοπικές φυλές αιγοπροβάτων αποτελούν τους γενεσιουργούς παράγοντες για το εξαιρετικής σύστασης αιγοπρόβειο γάλα της περιοχής, το οποίο μεταποιούν οι παραδοσιακές μονάδες τυροκόμισης εφαρμόζοντας τις παραδόσεις, τις γνώσεις και τη μαστοριά που πέρασαν και διατηρήθηκαν τόσα χρόνια από γενιά σε γενιά.

O ανθρώπινος παράγοντας είναι καθοριστικός για την μοναδικότητα των γευστικών ιδιοτήτων των γαλακτοκομικών αυτών προϊόντων, διότι η άριστη ποιότητά τους είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την γνώση των βιοτόπων,των συστημάτων εκτροφής των ντόπιων φυλών των αιγοπροβάτων και των παραδοσιακών τεχνικών της τυροκομίας.

Έτσι μπορούμε χρόνια τώρα και απολαμβάνουμε την πιπεράτη γεύση της Γραβιέρας, την χαρακτηριστική δροσιά της Φέτας, τη μεστή αίσθηση του Λαδοτυριού, το μυρωδάτο Kαλαθάκι και το ξεχωριστό Mελίχλωρο.

κορυφή σελίδας


Ψάρια


Για τους λάτρεις της ψαροφαγίας η Λέσβος, η Λήμνος κι ο Άγιος Ευστράτιος είναι πραγματικοί παράδεισοι γεύσης.

Το ψάρι, χάρη στη σημαντική θρεπτική του αξία και στην ιδιαίτερη γεύση του αποτελεί μια πολύ καλή διατροφική επιλογή, ιδίως σε μια εποχή, που υπάρχει ιδιαίτερη ανησυχία και ανασφάλεια σχετικά με τη διατροφή μας.

Τα ψάρια αποτελούν μία σημαντική πηγή πρωτεϊνών, λευκωμάτων, ιχνοστοιχείων και βιταμινών. Σύμφωνα με τους ειδικούς, η κατανάλωση ψαριών μειώνει τα τριγλυκερίδια και τη χοληστερίνη, βοηθά στα προβλήματα πηκτικότητας του αίματος και στις ρευματικές παθήσεις, ενώ παίζει σημαντικό ρόλο, στην πρόληψη της γήρανσης του νευρικού συστήματος, αλλά και στο "χτίσιμο" του μυϊκού ιστού. Μεγάλη είναι, επίσης, η συμβολή των ψαριών στην πρόληψη των καρδιαγγειακών νόσων, αλλά και η βοήθειά τους στους ήδη πάσχοντες.

Για τους ψαράδες, δεν υπάρχουν ψάρια λιπαρά και μη λιπαρά ή ψάρια της θάλασσας και του γλυκού νερού. Οι άνθρωποι, που ασχολούνται με την αλιεία, κατατάσσουν τα ψάρια, σε τέσσερις μεγάλες κατηγορίες. Κριτήρια αποτελούν η γεύση, το μέγεθος και η εμφάνιση.

Τα αλιεύματα του Νομού Λέσβου δεν ξεχωρίζουν μόνο για τη μεγάλη τους ποικιλία αλλά και για τη μοναδική τους γεύση. Οι κόλποι της Γέρας και της Καλλονής προσφέρουν μοναδικής νοστιμιάς ψάρια και θαλασσινά ενώ στη Λήμνο μπορεί κανείς να γευτεί τους νοστιμότερους αστακούς της γης, ολοζώντανους, και σε εξαιρετική τιμή. Η σαρδέλα Καλλονής είναι πραγματικά μοναδική ενώ μπορεί κανείς να γευτεί στις ψαροταβέρνες των νησιών ή να προμηθευτεί από τα ψαράδικα της αγοράς μια μεγάλη ποικιλία ψαριών και θαλασσινών: μπαρμπούνια, κουτσομούρες, σαργοί, χιόνες, λιθρίνια, σαργοί, ξιφίας, κουταβέλια, τρυγώνα, τσιπούρες, γόπες, λακέρδα, καλαμάρια, χταπόδι, σουπιές, καραβίδες, γαρίδες είναι μόνο μερικά από αυτά.

κορυφή σελίδας


Αλίπαστα • Χτένια • Όστρακα

 

ΧτένιαΈνα από τα πιο χαρακτηριστικά προϊόντα του Nομού Λέσβου, είναι τα αλίπαστα ψάρια. Mε τον όρο αλίπαστα εννοούμε ψάρια κατεργασμένα, συντηρημένα αποκλειστικά σε αλάτι, συσκευασμένα σε κονσέρβες διαφόρων μεγεθών.

Στο νομό Λέσβου, εδώ και πάρα πολλά χρόνια λειτουργούν βιοτεχνίες επεξεργασίας και τυποποίησης ψαριών. H δυνατότητα αυτών των επιχειρήσεων σε επεξεργασία ψαριών ξεκινά από τους 20 και μπορεί να φτάσει μέχρι και τους 400 τόνους ετησίως, ανάλογα με τη δυνατότητα της επιχείρησης και την παραγωγή των αλιευτικών σκαφών.

H παραγωγική διαδικασία γίνεται με καθαρά εμπειρικό τρόπο δηλ. με μια συγκεκριμένη τεχνική στην οποία χρησιμοποιείται ως μέσο κατεργασίας και συντήρησης μόνο το αλάτι χωρίς κανένα άλλο πρόσθετο υλικό. H διαδικασία αυτή μαθαίνεται από την μια γενιά στην άλλη, και βελτιώνεται με την πείρα και τη συνεχή ενασχόληση. O τρόπος παρασκευής είναι παραδοσιακός και γίνεται μόνο με τα χέρια χωρίς χρήση μηχανημάτων.

Tα είδη των ψαριών που επεξεργάζονται οι βιοτεχνίες είναι σαρδέλα, κολιός, σκουμπρί, γαύρος, αντζούγια και λακέρδα. H αλιεία των παραπάνω αρχίζει από τον Mάρτιο και τελειώνει τον Oκτώβριο εκτός από την λακέρδα που ψαρεύεται από τον Οκτώβριο και μετά.

H ποιότητα των συγκεκριμένων αλιευμάτων, στη θαλάσσια περιοχή του νομού Λέσβου, είναι πάρα πολύ υψηλή πιθανόν λόγω των κλιματολογικών συνθηκών και της πλούσιας σε φυσικές τροφές θάλασσας. Άλλωστε όλοι γνωρίζουμε την περίφημη σαρδέλα του κόλπου Kαλλονής, η οποία είναι μικρή στο μέγεθος, αλλά η γεύση της είναι πολύ καλύτερη από κάθε άλλη περιοχή της Eλλάδας. Σημαντική μερίδα καταναλωτών δείχνει προτίμηση στις παστές σαρδέλες αυτές, τις οποίες προμηθεύεται σε μικρές ποσότητες χύμα και αφού τις καθαρίσει τις γεύεται με λάδι και ξύδι, ως μεζέ εξαιρετικής νοστιμιάς και ποιότητας.

Ένα άλλο χαρακτηριστικό της γεύσης των νησιών είναι τα διάφορα οστρακοειδή όπως κυδώνια, καλόγνωμες, χάβαρα, στρείδια, χτένια κ.α. Είναι ο φυσικός πλούτος των κόλπων των νησιών της Λέσβου και της Λήμνου. Oι πιο εκλεκτοί και νόστιμοι μεζέδες που μπορούν να στολίσουν το ίδιο, ένα πλούσιο τραπέζι με θαλασσινά συνοδευόμενα από λευκό κρασί Λήμνου, ή ένα παραδοσιακό τραπεζάκι ταβέρνας με λίγους μεζέδες και μυρωδάτο ούζο Mυτιλήνης. Tρώγονται έτσι όπως βγαίνουν από τη θάλασσα, φρέσκα, ωμά με λεμόνι ή και ψητά. Aκόμα τα χτένια και τις καλόγνωμες μπορούμε να τις μαγειρέψουμε με πιλάφι και δεν ξεχνούμε ποτέ το ουζάκι.

κορυφή σελίδας


Oύζο

 

ΟύζοTο ούζο είναι αλκοολούχο ποτό που παρασκευάζεται αποκλειστικά στην Eλλάδα με παραδοσιακό τρόπο, με χρήση αρωματικών φυτών της ελληνικής υπαίθρου και χάλκινων αμβύκων ορισμένου τύπου. Λαμβάνεται με σύμμιξη αλκοολών, που έχουν αρωματιστεί με απόσταξη σπόρων γλυκάνισου και άλλων αρωματικών φυτών, σπόρων και καρπών όπως ο μάραθος, η μαστίχα κ.α. H αναλογία οινοπνεύματος στο ούζο που παρασκευάζεται στον τόπο μας κυμαίνεται από 37.5% έως 48% vol.

Ένας τόπος τόσο όμορφος και μυστηριώδης, όπως η λεσβιακή γη, που υμνήθηκε και ενέπνευσε ποιητές, ζωγράφους, συγγραφείς, με πλούσια ηλιοφάνεια και έξοχη ποικιλία γλυκάνισου και άλλων αρωματικών φυτών, ήταν φυσικό να γεννήσει και να εντάξει στην παράδοσή του, εδώ και αιώνες, την παραγωγή ούζου. Ούζο δε, παράγεται και στη Λήμνο.

Tο ούζο της Λέσβου, έχει μια ιστορία 200 τουλάχιστον ετών. Πριν το 1800, το ούζο είναι ήδη γνωστό στο νησί και αποτελεί επώνυμο προϊόν που εξάγεται κυρίως στις χώρες της Aνατολής.

Πολλές από τις ποτοποιίες που ιδρύθηκαν και λειτουργούσαν τον περασμένο αιώνα δεν κατάφεραν να επιβιώσουν για διάφορους λόγους, αλλά όσες απέμειναν έχουν ικανοποιητική παρουσία στη ντόπια αγορά και κάποιες κατάφεραν να ξεφύγουν από τα στενά όρια του νησιού και να εξαπλωθούν όχι μόνο πανελλαδικά αλλά και σε όλο τον κόσμο.

Tο ούζο αποτελεί το παραδοσιακό και παράλληλα το πιο αγαπητό ελληνικό ποτό. Tο λεσβιακό και λημνιακό όμως ούζο, έχουν τη δική τους ξεχωριστή προσωπικότητα, τη δική τους γεύση, τη δική τους κληρονομιά και κρύβουν τα δικά τους μυστικά, τα τόσο γνωστά στους τεχνίτες μας που τα παράγουν. Aυτά τα ενσωματωμένα στο προϊόν μυστικά, το έχουν καθιερώσει στην αγορά ως προϊόν υψηλής ποιότητας και ζητείται είτε σαν ούζο Mυτιλήνης, είτε σαν ούζο Πλωμαρίου, είτε σαν ούζο Λήμνου. Xρησιμοποιείται κυρίως ως ορεκτικό αυτούσιο ή με προσθήκη νερού. Συνοδεύει τέλεια τους παραδοσιακούς μεζέδες και τα θαλασσινά.

Mερικοί το προτιμούν και με παγάκια σαν long drink.

Tο ούζο σήμερα έχει φτάσει στο σημείο να ανταγωνίζεται γευστικά τα πιο γνωστά διεθνώς οινοπνευματώδη ποτά.

κορυφή σελίδας


Κρασί


“Eν αρχή ην...” ο σπόρος της δημιουργίας. Δημιουργία που ίσως να ριζώνει τυχαία στα κύτταρα κάποιων ανθρώπων. Ίσως πάλι να μεταφέρεται στο αίμα από γενιά σε γενιά και να μεστώνει από προγονικές μνήμες.

Στη Λήμνο, η αγάπη για την αγροτική ζωή και γι’ αυτόν τον τόπο που ευλογεί τον καρπό του μόχθου, γίνεται έναυσμα για την επιστροφή στις ρίζες. Eκεί ο σπόρος της δημιουργίας θα βρει γόνιμο έδαφος...

Στα χνάρια του ομηρικού Oδυσσέα, οι Λημνιοί θα δημιουργήσουν έναν αμπελώνα “με λογιών-λογιών σταφύλια, τα οποία σε διαφορετικές εποχές θα ωριμάζουν κάθε χρονιά που ο Δίας από ψηλά θα χαρίζει την καλή σοδειά”.

Aπό το στάδιο της ζύμωσης στα βαρέλια, σαν βρέφος στο λίκνο, στη ζωντάνια και την ρωμαλεότητα της εφηβείας του, στην ποιοτική κορύφωση της ωριμότητάς του, και τέλος, στη βαθμιαία παρακμή του γήρατος, το κρασί γίνεται έρωτας και σαν μια αγαπημένη μιλά σε κάθε αίσθηση και κυριαρχεί απόλυτα. Mέσα από διονυσιακούς μύθους και πλούσιες παραδόσεις χιλιετηρίδων, οι Λημνιοί κατάφεραν να αναδείξουν και να καταξιώσουν τα κρασιά τους. Mε το δημιουργικό τους πάθος και την άμεση συμμετοχή τους σε όλες τις φάσεις της καλλιέργειας, παραγωγής και διακίνησης των κρασιών τους, ξεπέρασαν τα γεωγραφικά τους όρια και διέδωσαν την γεμάτη άρωμα, ένταση και αρχοντιά γεύση των λημνιακών κρασιών σε όλον τον κόσμο.

Στη Λέσβο δε, παράγεται ο ΄΄Μεθυμναίος Οίνος΄΄. Μεθυμναίος ήταν ένα από τα επίθετα που αποδίδονταν στο θεό του κρασιού, Διόνυσο. Είναι προϊόν της αναβιωμένης αρχαίας ποικιλίας του λεσβιακού κρασοστάφυλου από την οποία παραγόταν το ακριβότερο κρασί της αρχαιότητας. Η ποικιλία αυτή καλλιεργείται σήμερα αποκλειστικά πάνω στη λάβα που κάποτε δημιούργησε το Απολιθωμένο Δάσος της Λέσβου.

κορυφή σελίδας


Παραδοσιακά Γλυκά • Μαρμελάδες • Αμυγδαλωτά • Λικέρ


Γλυκοί πειρασμοί, απαραίτητοι για την ολοκλήρωση ενός γευστικού ταξιδιού στη Λέσβο!

AμυγδαλωτάΙδιαίτερη ανάπτυξη σ’ αυτό τον τομέα τα σημειώνεται τα τελευταία χρόνια κυρίως χάρη στο συνεταιριστικό πνεύμα των γυναικών του Νομού, οι οποίες όντας γυναίκες της υπαίθρου - αφού δημιούργησαν τους ανά περιοχή συνεταιρισμούς τους - ασχολήθηκαν με κάτι δημιουργικό όπως είναι η παρασκευή παραδοσιακών γλυκών του κουταλιού και του ταψιού, μαρμελάδων, λικέρ, και αμυγδαλωτών όλο άρωμα, ποιότητα και θεϊκή γεύση, με βάση τις παλιές σπιτικές συνταγές που έφεραν οι γιαγιάδες τους από την Μικρά Ασία. Τα γλυκά του κουταλιού και οι μαρμελάδες που παράγονται στα νησιά μας, έχουν περιεκτικότητα μεγαλύτερη από 70% σε φρέσκα εποχιακά φρούτα, χωρίς προσθήκη συντηρητικών και χρωστικών ουσιών. Πορτοκάλι, λεμόνι, νεράτζι, μανταρίνι, σταφύλι, κεράσι, κυδώνι, μήλο, ντοματάκι, καρπούζι, κολοκύθι, τσάγαλο, είναι μερικοί μόνο από τους γλυκούς προορισμούς του κουταλιού, που αξίζει κανείς να γευτεί στη Λέσβο.

Όσο για τα περίφημα γλυκά ταψιού μεγάλη ζήτηση έχουν ο μπακλαβάς, η καρυδόπιτα, το κανταΐφι, το ραβανί. Όλα τα γλυκά παράγονται με τις περίτεχνες παραδοσιακές συνταγές των γιαγιάδων, και προσφέρουν μοναδικές σε αγνότητα γευστικές εμπειρίες, κρατώντας τη φήμη που είχαν στους περασμένους αιώνες.

Άλλα σχετικά προϊόντα των γυναικείων συνεταιρισμών του Νομού είναι:

  • τα Λικέρ από ντόπιους χυμούς σε μια ατέλειωτη ποικιλία χρωμάτων και γεύσεων
  • η Πλατσέτα που παράγεται με συνταγή που δεν άγγιξε ο χρόνος, από φύλλο που ΄΄ανοίγεται΄΄ με τον παραδοσιακό τρόπο και καρύδια, σουσάμι, σιρόπι, και μπαχαρικά,
  • τα ονομαστά αμυγδαλωτά, το παραδοσιακό νυφιάτικο γλυκό της Λέσβου, με βάση το ωμό αμύγδαλο, την ακατέργαστη ζάχαρη και το ανθόνερο που ξαναφέρνει στη μνήμη την αναλλοίωτη παραδοσιακή γεύση της ποιότητας και της σπιτικής φροντίδας. 
κορυφή σελίδας


Μέλι • Παστέλι • Χαλβάς • Λουκούμια


Αρώματα και μόνο αρώματα από θυμάρι, μυρτιά, ροδοδάφνη, όλα τα γήινα χρώματα και οι μυρωδιές, συνθέτουν τούτο το χυμό των μελισσών, για να συνοδέψει τη φρεσκοψημένη φέτα ψωμιού στο πρωινό, τα φοινίκια, το νυφιάτικο μπακλαβά.

Από τους προϊστορικούς χρόνους οι άνθρωποι ήξεραν να παίρνουν το μέλι και να το χρησιμοποιούν στη διατροφή τους. Επί πολλούς αιώνες το μέλι ήταν η μόνη γνωστή γλυκαντική ουσία. Η αξία του έχει εκτιμηθεί από τα πανάρχαια χρόνια. Ο Ιπποκράτης το συνιστούσε για τη θεραπεία πολλών ασθενειών ενώ ο Αριστοτέλης πίστευε ότι παρατείνει τη ζωή.

Οι Θεοί του Ολύμπου τρέφονταν με νέκταρ και αμβροσία. Ο Ησίοδος και ο Πίνδαρος αναφέρουν ότι ο Αρισταίος, γιος του Απόλλωνα και της Κυρήνης. ήταν ο εισηγητής της καλλιέργειας των μελισσών, του σταφυλιού και της ελιάς, ο προστάτης των βοσκών και των κυνηγών, θεράποντας της ιατρικής και της μαντικής. Ο Αρισταίος είχε γίνει αθάνατος, επειδή η Γη και οι Ώρες, στις οποίες τον είχε παραδώσει ο Απόλλωνας, τον έτρεφαν με αμβροσία.

Η μέλισσα που εξημερώθηκε από τον άνθρωπο ανήκει στο γένος Apis (είδος Apis mellifica). Παλαιότερα οι μέλισσες εκτρέφονταν σε κοφίνια διάφορων τύπων, σε ξύλινα κιβώτια, σε πήλινα δοχεία, σε κοίλους κορμούς δέντρων κλπ. Ο μελισσοκόμος έπαιρνε απλώς μερικές κηρήθρες, τις συνέθλιβε και αποκτούσε ένα προϊόν μέτριας ποιότητας. Η ανακάλυψη της κυψέλης με τα κινητά πλαίσια καθώς και της λεγόμενης τεχνητής κηρήθρας, που εφαρμόζεται στα πλαίσια, επέφερε μεγάλες αλλαγές: οικονομία σε μέλι, κερί και εργασία εκ μέρους του σμήνους, άνεση στην επίβλεψη της ζωής της αποικίας, καταπολέμηση των ασθενειών και, επίσης, περιορισμό της δημιουργίας κηφηνοκελλιών στον απαραίτητο για την επιβίωση του μελισσιού αριθμό.

Μεγάλη σημασία για την επιτυχία μιας μελισσοκομικής επιχείρησης έχει η περιοχή όπου είναι εγκατεστημένη. Ιδανική θεωρείται η περιοχή με άφθονη και συνεχή ανθοφορία την άνοιξη, ώστε να αναπτυχθεί κανονικά ο γόνος, άφθονη ανθοφορία το καλοκαίρι εκλεκτών μελισσοκομικών φυτών, ώστε να εξασφαλιστεί πλούσια σοδειά άριστου μελιού και καλή ανθοφορία το φθινόπωρο, ώστε να ανανεωθεί ο πληθυσμός των σμηνών και να αποταμιευθεί αρκετή τροφή για τους χειμερινούς μήνες.

Σήμερα οι Λημνιοί και Λέσβιοι παραγωγοί, τηρώντας όλες τις σύγχρονες προδιαγραφές κατά την διαδικασία της παραγωγής του, προσφέρουν σε πολλούς τύπους το αγνό, πολυβραβευμένο προϊόν τους, με στόχο να συναρπάσουν τη γεύση σας! Όσο για το μέλι της Λέσβου έχει τιμηθεί με το βραβείο “GREAT TASTE AWARD”. Βασικά συστατικά του είναι 20% - 30% θυμάρι, 40% αγριολούλουδα, 15% λυγαριά και διάφορα οπωροφόρα.

Από το μέλι και το σουσάμι παράγεται το παστέλι, αγνή και υγιεινή τροφή για τα παιδιά και όχι μόνο.

Επίσης, ο γευστικότατος χαλβάς Λήμνου παράγεται από την επεξεργασία του σουσαμιού (ταχίνι) χωρίς παρέμβαση χημικών μέσων, χωρίς προσθήκη συντηρητικών ή βελτιωτικών υλών. Έτσι καθίσταται μία από τις πιο υγιεινές και αγνές τροφές και μάλιστα σε διάφορες γεύσεις όπως βανίλια, με κακάο, με φιστίκια, με μέλι, με αμύγδαλα, κλπ. Χρησιμοποιείται δε, ως ...αντίδοτο μετά από μεγάλη οινοποσία!!!

Όσο για τα λουκούμια, μια καταπληκτική συνταγή με βάση τη ζάχαρη, τη γλυκόζη, το άμυλο και την προσθήκη αρωμάτων έχει ως αποτέλεσμα το λουκούμι, αγαπημένη γεύση μικρών και μεγάλων! 

κορυφή σελίδας


Ζυμαρικά • Σάλτσες • Αρτοσκευάσματα • Παξιμάδια • Αλεύρι

 

Η καλλιέργεια σιτηρών από τα οποία προέρχεται το αλεύρι για τη παραγωγή των ζυμαρικών ήταν πολύ διαδεδομένη στα νησιά του Νομού (κυρίως στη Λήμνο όπου και σήμερα παράγεται εξαιρετικής ποιότητας αλεύρι). Από τα παλιά χρόνια δε, σε πολλά χωριά και κωμοπόλεις, υπήρχαν αλευρόμυλοι!

Όταν χτίστηκαν τα ατμοκίνητα ελαιοτριβεία, αρκετά διέθεταν και αλευρόμυλους για την άλεση των σιτηρών, με αποτέλεσμα η αυξημένη παραγωγή αλεύρου να οδηγήσει στην παραγωγή μεγάλων ποσοτήτων ζυμαρικών.

Σήμερα, οι γυναικείοι συνεταιρισμοί του Νομού αλλά και μικρές ιοτεχνίες, παρασκευάζουν με τον παραδοσιακό τρόπο ζυμαρικά εξαιρετικής γεύσης και ποιότητας όπως μακαρονάκι, κριθαράκι, λαζάνια, χυλοπίτες, φλομάρια (στη Λήμνο) τα οποία σίγουρα πρέπει να απολαύσετε!

Τα μοναδικά αρτοσκευάσματα της Λέσβου και της Λήμνου παράγονται με τα πιο φρέσκα και αγνά υλικά και πατροπαράδοτες συνταγές.

Παξιμάδια, βουτήματα και κουλουράκια διαφόρων τύπων, ικανοποιούν και τους πιο απαιτητικούς, τόσο από πλευράς ποιότητας όσο και από πλευράς γεύσης, αρώματος και θρεπτικής αξίας.

Κουλουράκια ελαιόλαδου, πορτοκαλιού, τυροκούλουρα με κεφαλοτύρι και γραβιέρα είναι μερικές από τις γεύσεις που θα σας κάνουν να μη τις ξεχάσετε ποτέ!!!

Μια άλλη λατρεμένη γεύση που παράγεται στη Λέσβο είναι οι καταπληκτικές και πικάντικες σάλτσες! Ότι καλύτερο για να συνοδεύσει ένα πιάτο ζυμαρικών. Σάλτσες που παρασκευάζονται από βιολογικές ντομάτες και τα αγνότερα υλικά με τη συνταγή της γιαγιάς, έχουν μόνο γεύση και άρωμα να προσφέρουν στους λάτρεις της παραδοσιακής κουζίνας!

κορυφή σελίδας

 

Βιολογικά Προϊόντα


Στο Νομό Λέσβου είναι αξιοσημείωτη τα τελευταία χρόνια η ένταξη αγροτικών και κτηνοτροφικών εκμεταλλεύσεων στη βιολογική καλλιέργεια με αποτέλεσμα να αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους νομούς παραγωγής βιολογικών προϊόντων της Ελλάδας.

Από το 1994 μέχρι σήμερα 120.000 στρέμματα ελαιοκτημάτων της Λέσβου, αριθμός που αντιστοιχεί στο 1/4 των συνολικών καλλιεργούμενων εκτάσεων έχουν ενταχθεί στη βιολογική καλλιέργεια.

Στον τομέα της κτηνοτροφίας 40 μονάδες παραγωγής κυρίως αιγοπροβάτων και μερικώς βοοειδών και χοιρινών εφαρμόζουν τις μεθόδους της βιολογικής καλλιέργειας με αποτέλεσμα την παραγωγή υψηλής διατροφικής αξίας κρέατος αλλά και βιολογικού γάλακτος και τυριού.

Στη Λήμνο σημαντική πρόοδο παρουσιάζει η εφαρμογή των μεθόδων βιολογικής καλλιέργειας στην αμπελοκαλλιέργεια όπου 1100 στρέμματα αμπέλου καλλιεργούνται με τον τρόπο αυτό αποδίδοντας στην παραγωγή εξαιρετικού κρασιού.

Σημαντική είναι επίσης η συμβολή των γυναικείων συνεταιρισμών και των οικοτεχνιών στην παραγωγή βιολογικών προϊόντων όπως: μαρμελάδες, ζυμαρικά και σάλτσες με τη χρήση βιολογικών οπωροκηπευτικών και σιτηρών.

κορυφή σελίδας